Mail de redactieMail de redactie

Snel naar

Rondom het klaslokaal

Dit voorwoord schrijf ik in de trein, een grijze...

USAgenda 2017-2018

Een overzicht van de leerlingactiviteiten dit...

Nieuw redactielid

De huidige leerling-redactieleden doen dit jaar...

Ideeën welkom bij de medezeggenschapsraad

In de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad...

Genomineerde roman van docente Nynke Smits

Dit jaar verscheen bij Primavera Pers de historische...

Plusklassen 2016-2017

Afgelopen jaar konden leerlingen in de onderbouw...

Romereis twee-punt-nul

De Romereis is al jaren onderdeel van het Stedelijk...

Jodelende dodo’s op Socrates

Klas 1A en 1C vielen dit jaar in de prijzen tijdens...

Interview raad van toezicht

De beide rectoren van Athena en Socrates vormen...

Toetsen

Een wervelwind van brugklassers waait door de...

-- Oproepen en mededelingen --

 

 

 

Toetsen

Een wervelwind van brugklassers waait door de school. Het signaal in de afgelopen toetsweek dat hun toetsen die dag voorbij zijn. Wat een ontlading. Vrolijke gezichten. “Heerlijk zo’n toetsweek”, zie je ze denken, “lekker vroeg thuis en tijd om te leren”. En ook wel wat gespannen gezichtjes. Dat is wel wennen aan de middelbare school: veel meer stof, andere vakken. "Ik dacht dat ik het goed geleerd had", zegt een meisje beduusd. 

Burgerschap

Ook op het Stedelijk heerste verkiezingskoorts. De hele school is voorzien van posters, vlaggetjes en ballonnen van politieke partijen. Op weg naar de koffie word ik aangeschoten door twee leerlingen uit klas 5, die me beiden proberen te overtuigen waarom ik juist op hun partij moet stemmen. 

 

Ithaka en de angst voor het vreemde

In mijn boekenkast op school staat op de bovenste plank het boekje Where on earth is Ithaka? Het is een studie van de bekende Leidse oud-burgemeester Cees Goekoop over de geografische positionering van het Griekse eiland waar het koninkrijk van  Odysseus gevestigd was.

Plus geeft meer

“Ik zit niet meer in de plusklas mam,” zegt mijn zoon (groep 7). Ik kijk hem verbaasd aan. Heb ik iets gemist? In zijn resultaten is niets veranderd.

Omnia mutantur, nihil interit

Geen enkel ding in dit heelal, geloof me, gaat teloor,
maar alles wisselt en vernieuwt.

 

Jongens

Een chaotisch bureau, moeite hebben met plannen en vooral maken van huiswerk. Spullen kwijt raken; van schriften tot gymschoenen. Druk in de klas, steeds maar weer rommelend met agenda’s en pennen. Ogenschijnlijk ongeïnteresseerd en onverschillig. Herkenbaar? Of slechts een cliché?

 

Zoals de ouden zongen: wortels en vleugels

 

Zwei Dinge sollen Kinder von ihren Eltern bekommen: Wurzeln und Flügel.

 

Dit citaat wordt vaak aan Johann Wolfgang von Goethe toegeschreven, maar tot op heden is niemand erin geslaagd die woorden in zijn werk terug te vinden.

 

Vertrek

U heeft vast in de krant gelezen dat er een vacature is voor een rector op Socrates. Ten grondslag hieraan ligt mijn vertrek van het Stedelijk Gymnasium Leiden per 1 augustus 2015. Een wel heel indirecte manier om je vertrek aan te kondigen. Vandaar dit schrijven.

Ik ga met pensioen omdat ik nog een aantal dingen wil doen die ik nu niet kan combineren met de vrij absorberende taak als rector die ik nu al vanaf 1997 uitvoer. 

Maximum bereikt?

Leiden 1613. De heer en mevrouw Van Rijn hebben grote plannen met hun zoontje. Hij is nog maar zeven jaar als zijn ouders hem opgeven bij een van de voorlopers van het Stedelijk Gymnasium, de Latijnse school aan de Lokhorststraat 16. De kleine Rembrandt heeft het er niet gemakkelijk.  Alle lessen worden in het Latijn gegeven. Ook onderling is Latijn de spreektaal en de scholieren moeten hun examens afleggen in deze zelfs in die tijd al niet zeer levende taal. Toch loopt het goed af met onze jonge held. Op zijn vijftiende schrijft hij zich in aan de Universiteit. Van studeren komt overigens niet veel terecht. Maar daarom niet getreurd. Door de inschrijving heeft hij wel recht op belastingvrij bier en wijn en voorkomt hij een dienstplicht als stadswacht. 

Column

'Het is mogelijk ons bestaan te vergelijken met een gepluimd zaadje dat gedragen door de grillige lentewind doelloos rondzweeft voor het toeval het terecht doet komen op een onverschillige aarde. Maar terzelfder tijd is het mogelijk om het bestaan van het toeval volledig te ontkennen. Wat gebeurd is, is duidelijk gebeurd, en wat nog niet gebeurd is, is duidelijk nog niet gebeurd. Met andere woorden, wij leven van moment tot moment, ingeklemd tussen het ‘alles’ achter ons en het ‘niets’ voor ons. Hetgeen betekent dat er geen ruimte is voor toeval. In feite is het verschil tussen beide zienswijzen echter niet bijzonder groot. Zoals dat bij de meeste tegenstrijdige zienswijzen het geval is, staat dezelfde soep gewoon bekend onder twee namen.’ Met dank aan Haruki Murakami in zijn boek ‘De jacht op het verloren schaap