Mail de redactieMail de redactie

Snel naar

Rondom het klaslokaal

Dit voorwoord schrijf ik in de trein, een grijze...

USAgenda 2017-2018

Een overzicht van de leerlingactiviteiten dit...

Nieuw redactielid

De huidige leerling-redactieleden doen dit jaar...

Ideeën welkom bij de medezeggenschapsraad

In de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad...

Genomineerde roman van docente Nynke Smits

Dit jaar verscheen bij Primavera Pers de historische...

Plusklassen 2016-2017

Afgelopen jaar konden leerlingen in de onderbouw...

Romereis twee-punt-nul

De Romereis is al jaren onderdeel van het Stedelijk...

Jodelende dodo’s op Socrates

Klas 1A en 1C vielen dit jaar in de prijzen tijdens...

Interview raad van toezicht

De beide rectoren van Athena en Socrates vormen...

Toetsen

Een wervelwind van brugklassers waait door de...

-- Oproepen en mededelingen --

 

 

 

Digi-taal

Gepubliceerd op 22-03-2016

Hallo lezer, mag ik u iets vragen? Hoe leest u deze tekst? In ieder geval niet meer vanaf papier. De smartphone lijkt me voor het echte leeswerk wat te klein, dus waarschijnlijk op een laptop of tablet. En ligt deze dan op schoot of op tafel? Dat laatste is volgens het NRC in ieder geval een stuk beter, helemaal als u daarbij gebruik maakt van een bijbehorende standaard.   
 

 

Ik kom hierop omdat ik merk dat ik de laatste jaren steeds vaker voorovergebogen naar een van mijn schermen staar. IPad, iPhone, Macbook, ik heb ze altijd binnen handbereik en kijk daar zo’n 80 keer per dag op. Waarmee ik overigens weinig afwijk van de gemiddelde gebruiker
 

Niet dat ik in alles een gemiddelde ICT-gebruiker ben. Wereldwijd worden bijvoorbeeld Facebook en YouTube het meest als app gebruikt, maar bij mij staat Spotify onbetwist op nummer 1. De online streamingdienst voor muziek die niet alleen veel geld, maar ook veel kastruimte bespaart. 
 

Over besparingen gesproken: ik merk dat ik steeds minder de pen en het papier gebruik. Laatst moest mijn dochter een handgeschreven briefje mee naar school en het was sinds tijden dat ik weer echt ging schrijven. Ik merkte dat het handschrift ietwat roestig was geworden en vroeg me af hoe belangrijk ons handschrift in de toekomst nog gaat worden. En of we ook zonder papier zouden kunnen. 
 

Toevallig volgde ik gisteren een masterclass op het futuristische kantoor van Microsoft en daar was nauwelijks papier en pen te bekennen. En nu de e-reader in steeds meer huishoudens zijn intrede doet, gaat er veel minder papier op aan het drukken van boeken. Zijn we op weg naar een pen- en papierloze toekomst? Wie weet. Bij mij thuis klap ik bij het ontbijt de tablet open om de veel goedkopere digitale editie van de krant te lezen en eindig ik ’s avonds met een e-roman van Knausgard die zo’n 800 gram minder weegt dan de originele gebonden druk. 
 

Dat digitaal lezen goedkoop en milieuvriendelijk is, daar zijn we het denk ik wel over eens. Maar toch. Een echt boek in je hand, je vingers die langs de rand glijden, ik zou het niet willen missen. Het echte, het literaire lezen is voor mij nog altijd een wisselwerking tussen mij en het papier, en geen een-tweetje met het beeldscherm. 
 

Maar handig is het wel, zo’n beeldscherm! Bijvoorbeeld als je een column wilt schrijven over websites die je graag bezoekt. Die hoef je dan niet saai op te sommen, maar die verstop je gewoon in een verhaal over digitaal lezen. Zodat de lezer, voorovergebogen aan tafel, uit jouw verhaal nog meer inspiratie kan halen. 
 

Met digitale groet,

Frank Heesbeen

Docent economie & maatschappijleer