Mail de redactieMail de redactie

Snel naar

Rondom het klaslokaal

Dit voorwoord schrijf ik in de trein, een grijze...

USAgenda 2017-2018

Een overzicht van de leerlingactiviteiten dit...

Nieuw redactielid

De huidige leerling-redactieleden doen dit jaar...

Ideeën welkom bij de medezeggenschapsraad

In de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad...

Genomineerde roman van docente Nynke Smits

Dit jaar verscheen bij Primavera Pers de historische...

Plusklassen 2016-2017

Afgelopen jaar konden leerlingen in de onderbouw...

Romereis twee-punt-nul

De Romereis is al jaren onderdeel van het Stedelijk...

Jodelende dodo’s op Socrates

Klas 1A en 1C vielen dit jaar in de prijzen tijdens...

Interview raad van toezicht

De beide rectoren van Athena en Socrates vormen...

Toetsen

Een wervelwind van brugklassers waait door de...

-- Oproepen en mededelingen --

 

 

 

Door de ogen van een insider

Gepubliceerd op 17-06-2015

Eindexamen 2015

 

Elke middelbare scholier krijgt er vroeg of laat mee te maken: de eindexamens. Na zes jaar onderwijs op het gymnasium was het dan ook voor mij zover. 

Op 11 mei begon ik samen met 245 zesdeklassers van onze school aan deze laatste horde van onze schoolcarrière. Verspreid over drie weken kregen wij examens voorgeschoteld, waarin je kon laten zien wat je de afgelopen jaren had geleerd.

 

Richard Dang eindexamenkandidaatZelf keek ik toch wel een beetje op tegen de eindexamens. Het idee dat je drie uur lang zeer geconcentreerd aan het werk moest, schrok me enigszins af. Het eindexamen gaat over een enorme hoeveelheid leerstof van de afgelopen jaren en de examens tellen voor de helft mee in het eindcijfer. Daardoor kost de voorbereiding al gauw veel tijd en moeite. Voor mij werkte het om een goede planning te maken en daarnaast probeerde ik zo min mogelijk uit te stellen. In de examenweek zelf is er immers veel minder tijd en motivatie om nog een heel vak voor te bereiden. Vaak genoeg zijn er op één dag twee examens ingepland, waardoor alleen al het maken van examenvragen een kwart dag kost. Om daarna nog examens van de volgende dag voor te bereiden, vond ik niet te doen.

 

Zo klinkt de examenperiode als een heel zware en vermoeiende tijd, maar in de praktijk viel het eigenlijk toch best wel mee. De laatste lessen op school stonden al geheel in het teken van het examen, waarin je de gehele stof nog eens rustig langs ging. Het fijne is dat je alles al eens eerder hebt geleerd en voorbij hebt zien komen. Daardoor is het meer een kwestie van oude kennis ophalen en werken aan je zwakke punten. Bovendien gaven leraren heel veel handige tips en oefenmateriaal. Een tip die ik zelf heel waardevol vond, was het houden van ‘een generale’: gewoon drie uur achter elkaar uittrekken om een oefenexamen maken, zonder afleiding, alsof het een echt examen is.

 

Maar voor je het weet is het dan tijd voor het eerste echte examen. Omdat de meeste examens 's middags waren, kon ik 's ochtends nog even de laatste feitjes doorkijken. Nadat ik nog eens driemaal had gecheckt waar en hoe laat ik precies examen had, en of ik alles meegenomen had, stapte ik met wat gezonde spanning op de fiets op weg naar Athena, waar alle examens plaatsvonden. Je moet altijd een kwartier van tevoren aanwezig zijn, vanwege de tijd die nodig is om je plek te zoeken, de examens uit te delen en eventuele hulpmiddelen als woordenboeken te laten controleren op spiekbriefjes. Ruim op tijd vertrekken kan een hoop gehaast en stress besparen, zoals ik later die week zelf nog zou ervaren. Ondanks een uitgebreide controle van mijn fiets besloot mijn fietsketting er namelijk mee op te houden, vlak na mijn vertrek naar het examen Grieks. Met een enorme sprint terug naar huis en op de fiets van mijn moeder was ik toen toch nog net op tijd...

 

Nadat ik die eerste examendag mijn plek had gevonden in de gymzaal van Athena, bleek het nog een heel karwei om al je spullen mee te slepen naar je tafel. Tassen en etuis mogen namelijk niet de zaal in. Ik moest daarom mijn schrijfgerei, geodriehoek, rekenmachines, woordenboek, eventuele hulpmiddelen zoals een atlas en eten en drinken allemaal in mijn armen mee zien te krijgen naar mijn plek. Sommigen zag ik zelfs kussens of oordoppen meenemen, om geconcentreerd en zo comfortabel mogelijk bezig te kunnen zijn.

Voordat het examen wordt uitgedeeld, kijken de surveillanten nog even wie er allemaal aanwezig zijn en of ze wel het juiste examen aan de leerlingen geven. Met een boekje met examenvragen op tafel wordt er gewacht tot de officiële starttijd. Ondertussen heerst er een ijzingwekkende stilte. Gespannen gezichten van de eindexamenkandidaten veranderen in zeer geconcentreerde blikken zodra het startsein gegeven is.

 

Drie uur later verlaat ik de gymzaal, met in mijn hand de zojuist gemaakte opgaven. Sommige leerlingen waren al eerder vertrokken, maar de meesten zijn tot het einde gebleven. Op de gang worden nog een paar moeilijke vragen besproken. Eenmaal thuis kijk ik het examen meteen na via examenblad.nl. Daar komen namelijk na afloop de correctievoorschriften online te staan. Veel van mijn ingeleverde antwoorden kan ik gelukkig nog herinneren, maar er zitten altijd wel wat twijfelgevalletjes bij. Dan is het tijd om lekker even uit te rusten en me te richten op het volgende examen.

 

Tien examens en drie weken verder, en toen waren ook voor mij de eindexamens afgelopen. Hoe ze gingen? Voor mijn gevoel gingen de meeste best goed, maar het is nog even wachten totdat de normering en de definitieve uitslag bekend zijn. Intussen ga ik lekker genieten van mijn lange vakantie en wachten op het verlossende telefoontje op 11 juni, de dag van de eindexamenuitslagen.

 

Tekst:  Richard Dang

 

Naschrift van de redactie: 

Richard kreeg inmiddels bericht: hij is cum laude geslaagd!