Mail de redactieMail de redactie

Snel naar

De klok tikt door

De winterperiode is inmiddels weer achter ons...

‘Je leert nu echt mens te worden’

Paul Dirkse trad in juni 2016 aan als wethouder...

Ontbijten met ouderen

Om 7 uur ’s ochtends stonden sommige derdeklassers...

Leerlingactiviteiten maart-mei 2017

Een overzicht van de leerlingactiviteiten voor...

Yinka Adekoya

Ambitieus, slim, leergierig, een aardige jongen,...

Sumoworstelen met leraren en de benen harsen van de gymnastiekdocent

Je zou  bijna denken dat dit een grap is,...

Burgerschap

Ook op het Stedelijk heerste verkiezingskoorts....

Uitslag poll ‘Papier of digitaal?’

In de vorige editie van ProParentibus vroegen...

Herfst

De bladeren vallen niet alleen, ze liggen al als...

Veranderingen in de redactie

Bekijk de nieuwe samenstelling van de redactie.

-- Oproepen en mededelingen --

 

 

'Ik heb vooral geleerd om kritisch te denken'

Gepubliceerd op 17-03-2017

Lucie Runia, eindexamen 2009 

 

Ze heeft al een lang studietraject achter de rug maar is nog steeds niet uitgestudeerd. Lucie Runia woont inmiddels ruim een half jaar op de campus van Harvard, in Cambridge (bij Boston, VS). 

 

Denkend aan het Stedelijk
"Het was een heel fijne tijd, op het Stedelijk. Mijn herinneringen aan het Stedelijk zijn onlosmakelijk verbonden met de vriendinnen die ik er opdeed. De meesten daarvan spreek ik nog heel regelmatig, zelfs nu ik aan de andere kant van de wereld woon. Verder heb ik goede herinneringen aan het mooie gebouw, aan de leuke leraren (mevrouw Te Rietstap, meneer Richter, meneer Lambers!) en aan de pauzes, buiten in de zon in het amfitheater." 

 

Een tweede studie 
"Ik had al snel besloten dat ik Rechten wilde gaan studeren, een 'talige' en veelzijdige studie. Ik dacht heel goed te weten wat ik wilde, maar pas na een paar jaar studeren kwam ik erachter dat ik eigenlijk (ook) iets anders wilde doen: Russische taal en cultuur. Daar kwam ik achter toen ik voor mijn studie Rechten een half jaar in Brussel aan een Franstalige universiteit studeerde. Daar las en schreef ik veel over de Verenigde Naties en over de rol van Rusland in de internationaalrechtelijke sfeer.  

Bovendien vond ik de taal- en cultuurcolleges in Brussel zó leuk dat ik die erg miste toen ik weer terug was in Nederland. Daarom besloot ik om nog een tweede bachelor te gaan doen – mede omdat ik pas twintig jaar was toen ik mijn eerste diploma behaalde. Dat vond ik wat jong om meteen aan het werk te gaan. De tweede studie werd Russsich." 

 

Aanbod van Harvard 
"Na mijn twee bachelors deed ik een Master Public International Law aan de UvA, zodat ik in dat jaar rustig mijn aanmeldingen voor Amerikaanse 

universiteiten kon afronden. Dat was een langgekoesterde droom: een master doen aan een Amerikaanse topuniversiteit. In Amerika zitten nou eenmaal veel meer mensen die geschoold zijn in zowel Ruslandkunde als internationaal recht. Ik had mijn zinnen gezet op een Russisch masterprogramma aan Columbia University (in New York), maar aangezien ik het hele administratieve pakket naar meerdere universiteiten kon opsturen, voegde ik ook Harvard aan mijn lijstje toe. Ik werd uiteindelijk bij beide universiteiten toegelaten, maar kon het aanbod van Harvard natuurlijk niet afslaan! " 

 

Heel hard werken en heel erg genieten 
"Ik maak deel uit van een kleine groep van negen studenten die allemaal gespecialiseerd zijn in Rusland én iets anders. De sfeer hier is geweldig, zó anders dan aan Nederlandse universiteiten. Het is een bijzonder bruisende en inspirerende omgeving. De meeste mensen hier zijn zo vreselijk intelligent, energiek en ook nog eens ontzettend likeable. Er komen elke week bijzondere, vaak wereldberoemde mensen langs om lezingen te geven of seminars te organiseren. Het geld (voor reisjes, conferenties, diners, etc.) klotst tegen de plinten en er is veel ruimte voor eigen initiatief van studenten. Het is heel, heel, heel hard werken, maar ook heel erg genieten." 

 

Reizen 
"Ik heb tijdens mijn studie in Nederland altijd veel gereisd, met name in Rusland en Oost-Europa. Mijn reizen naar Oekraïne (vlak voor de Maidan-revolutie) en Georgië waren heel erg bijzonder. Verder heb ik een aantal maanden in Sint-Petersburg gewoond – een tijd die me voor altijd bij zal blijven."  

 

Kritisch denken 
"Op het Stedelijk heb ik vooral geleerd om kritisch te denken en om precies en duidelijk te argumenteren – twee kwaliteiten die onmisbaar zijn als je het ver wil schoppen in het (academische) leven. Ook het taalonderwijs heeft me erg geholpen bij het leren van een nieuwe, volledig vreemde taal.  

Daarnaast heeft mijn vriendinnengroep van het Stedelijk een heel positieve invloed gehad op alles wat ik in de jaren daarna heb gedaan. Als je met één koffer naar de andere kant van de wereld verhuist is het ontzettend fijn om te weten dat er thuis mensen zijn die je dierbaar zijn en naar wie je altijd terug kunt gaan." 

 

Over vijf of tien jaar?  
"De vraag naar wat ik uiteindelijk voor werk vind ik altijd moeilijk. Ik probeer niet te ver vooruit te plannen en erop te vertrouwen dat ik volgend jaar, als ik klaar ben met mijn master, vast wel ergens een leuke baan kan vinden. Ik houd vooralsnog verschillende opties open: ik zou voor het ministerie van BuZa kunnen gaan werken, of voor een NGO (in Rusland), en ook de journalistiek heb ik nog niet uitgesloten.  
Als ik mijn master hier heb afgerond heb ik nergens verplichtingen: ik kan in principe overal neerstrijken waar ik wil. Waar ik over vijf of tien jaar ben, is dus nog volledig onvoorspelbaar. Moskou? Amsterdam? Brussel? New York? We’ll see!" 


Reacties

23-03-2017

Kas

Ik vond het ontzettend leuk om je stukje te lezen. Het Stedelijk draagt uiteindelijk zoveel bij aan je studie (ook al heb je dat soms niet door). Veel succes verder met je studie!