Mail de redactieMail de redactie

Snel naar

Rondom het klaslokaal

Dit voorwoord schrijf ik in de trein, een grijze...

USAgenda 2017-2018

Een overzicht van de leerlingactiviteiten dit...

Nieuw redactielid

De huidige leerling-redactieleden doen dit jaar...

Ideeën welkom bij de medezeggenschapsraad

In de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad...

Genomineerde roman van docente Nynke Smits

Dit jaar verscheen bij Primavera Pers de historische...

Plusklassen 2016-2017

Afgelopen jaar konden leerlingen in de onderbouw...

Romereis twee-punt-nul

De Romereis is al jaren onderdeel van het Stedelijk...

Jodelende dodo’s op Socrates

Klas 1A en 1C vielen dit jaar in de prijzen tijdens...

Interview raad van toezicht

De beide rectoren van Athena en Socrates vormen...

Toetsen

Een wervelwind van brugklassers waait door de...

-- Oproepen en mededelingen --

 

 

 

'Ik wil op een praktische manier bezig zijn met natuurbehoud'

Gepubliceerd op 05-04-2015

Jenny Jaffe, eindexamen 1998

 

In heel Sierra Leone zijn maar twee klinische dierenartsen. Zij is er één van, sinds ze er in 2012 ging werken bij een chimpansee-opvangcentrum. Op zesjarige leeftijd verhuisde ze van Amerika naar Nederland. Basisschool en Stedelijk Gymnasium in Leiden, later diergeneeskunde in Utrecht. Haar Amerikaanse roots zijn nog luid en duidelijk te horen in haar stem. “Maar dat is ook een gevolg van zoveel jaar buiten Nederland wonen en werken.”

 

Denkend aan het Stedelijk

“Dan denk ik aan de school aan de Fruinlaan. En prachtig gebouw, hoewel er in mijn tijd – jaren ’90 – werd gekozen voor veel mintgroen in het interieur. Dat is me bijgebleven en ook de plek achter de school waar je kon roken. Ik rookte niet, mijn vrienden wel, dus zaten we daar in de pauzes.” 

                                                         

Studiekeuze

“Na mijn eindexamen ben ik via American Field Service een jaar gaan studeren in Costa Rica, aan een technische universiteit. Daarnaast deed ik vrijwilligerswerk in het National Park, gericht op bescherming van wilde dieren. We checkten bijvoorbeeld vergunningen van mensen die wilde dieren hielden. Een aapje dat we in beslag namen, ging naar een opvangcentrum. Ik ging daar op bezoek en ontdekte: dit is wat ik wil, op een praktische manier bezig zijn met natuurbehoud.”

 

Eerste baan

“In Engeland kon je net na je afstuderen makkelijker aan een fulltime baan als dierenarts komen, zei men. Ik heb twintig e-mails gestuurd naar dierenartspraktijken in Engeland, van zes kreeg ik positief antwoord. Uiteindelijk kwam ik terecht bij een praktijk voor gezelschapsdieren in Oxford. Mooie stad, aardige mensen. Maar eigenlijk wilde ik met wilde dieren werken. Engeland was een prima start, goed om praktijkervaring op te doen. Bovendien kon ik sparen, wat wel nodig was omdat je nu eenmaal geen bakken met geld verdient als je met wilde dieren werkt. Na 2,5 jaar Oxford ben ik gaan solliciteren, gebruikmakend van de website Primate-Jobs. Werkte een jaar bij een opvangcentrum voor wilde dieren in Ecuador en drie maanden in Indonesië met orang-oetans. Toen bedacht ik dat ik graag nog een master wilde doen om mijn kennis te verdiepen: Wild Animal Health.”

 

 

Chimpansee-opvangcentrum

“In Sierra Leone zorgen we met dertig medewerkers voor 81 chimpansees, ik ben de enige dierenarts. Zieke chimpansees bezoek ik dagelijks en dien ze hun medicatie toe. Orale medicatie is een uitdaging. Chimpansees zijn heel kieskeurig, je moet zorgen dat het echt lekker smaakt. Ik probeer elke dag bij een voedermoment te zijn, zodat ik alle chimpansees in persoon kan zien en kan checken of alles in orde is. Bij nieuwe opnames doen we gezondheidschecks, waarbij we zo nodig vaccineren en bloed afnemen. Vrouwtjes die een anticonceptie-implantaat nodig hebben, krijgen dat onder anesthesie.”

 

Ebola

“Sinds de ebola-uitbraak melden we tijdens de ochtendbijeenkomst het aantal nieuwe gevallen in Sierra Leone. In november/december waren dat er zo’n honderd per dag, nu (februari) nog maar tien of twintig. Ik check ook elke ochtend zelf of stafleden koorts hebben. Ik heb me nooit zorgen gemaakt over mijn eigen veiligheid, wel over het land, want voor Sierra Leone is deze ziekte catastrofaal. De economie was nog in opbouw na het einde van de burgeroorlog in 2002. Veel was in ontwikkeling, ook het toerisme, en dat is nu weer helemaal tot stilstand gekomen. De mijnbouw – een van de grote inkomensbronnen van het land – ligt plat, omdat alle buitenlandse mijnbouwwerkers het land hebben verlaten.”

 

Waar ben jij over 10 jaar?

“Ik zou dan wel in een westers land een basis willen hebben, bijvoorbeeld op een onderzoeksinstituut, om me vandaaruit met wilde dieren bezig te kunnen houden. Bijvoorbeeld als adviseur bij projecten in habitatlanden.”

 

Een westers land. Nederland?

“Niet noodzakelijkerwijs. Hoewel … naarmate ik langer niet in Nederland woon, merk ik dat het moeilijker wordt om mijn familie lange tijd niet te zien. Mijn oudste zus heeft twee kinderen, mijn middelste zus is nu voor het eerst zwanger; dat mis je allemaal. Dan ben je toch wel heel ver weg.”

 

Interview en tekst: Carla van Elst