Mail de redactieMail de redactie

Snel naar

De klok tikt door

De winterperiode is inmiddels weer achter ons...

Ontbijten met ouderen

Om 7 uur ’s ochtends stonden sommige derdeklassers...

Leerlingactiviteiten maart-mei 2017

Een overzicht van de leerlingactiviteiten voor...

Yinka Adekoya

Ambitieus, slim, leergierig, een aardige jongen,...

Sumoworstelen met leraren en de benen harsen van de gymnastiekdocent

Je zou  bijna denken dat dit een grap is,...

Burgerschap

Ook op het Stedelijk heerste verkiezingskoorts....

'Ik heb vooral geleerd om kritisch te denken'

Lucie Runia, eindexamen 2009    Ze...

Uitslag poll ‘Papier of digitaal?’

In de vorige editie van ProParentibus vroegen...

Herfst

De bladeren vallen niet alleen, ze liggen al als...

Veranderingen in de redactie

Bekijk de nieuwe samenstelling van de redactie.

-- Oproepen en mededelingen --

‘Je leert nu echt mens te worden’

Gepubliceerd op 21-03-2017

Paul Dirkse trad in juni 2016 aan als wethouder op de portefeuille Onderwijs, Sport en Duurzaamheid. Een nieuwe bestuurder met sportieve aspiraties, maar ook grote ambities voor Leiden.  

 

Hij is geboren en getogen in Leiden en heeft een professionele achtergrond in veranderingsmanagement en coaching. Als kind zat hij op het Bonaventure College. Zijn eigen dochter koos voor het Stedelijk en zit in de brugklas. 

 

Onderwijs of Sport? 
Paul Dirkse maakt een sportieve indruk. In de voorbereiding op het gesprek stuitte ik al ‘googelend’ op foto’s die zijn interesse voor tennis en hardlopen verraden. Qua sport zit het dus wel goed. Maar hoe zit het dan met zijn liefde voor het onderwijs?  

De passie voor onderwijs zit er bij deze Leidenaar wel in: “Leiden heeft alles in huis om het predicaat ‘het beste onderwijs van Nederland’ te verkrijgen. Als één stad in Nederland het zou verdienen, dan is het Leiden. We hebben alles, van MBO en een excellente school tot aan de Universiteit.  
Gaan sport en school voldoende samen in Leiden? “Het zijn gescheiden werelden die elkaar niet goed kennen. Dat zou beter moeten kunnen. De waarde van sport zit hem erin dat kinderen in beweging zijn. Ook dat is een belangrijke leeromgeving. Die werelden zouden niet moeten concurreren. We moeten het meer creatief organiseren.  

 
Hick-ups wegnemen 
“Leiden profileert zich meer en meer als kennisstad. Mijn rol is om te verbinden. Hoe kunnen we de kennis die gegenereerd wordt in Leiden gebruiken om er met z’n allen beter van te worden?”  

Wat kan hij dan precies doen? De gemeente is niet verantwoordelijk voor het onderwijs zelf, maar kan wel hick-ups wegnemen en de juiste randvoorwaarden creëren. Meer verbinding zoeken om zo de kwaliteit omhoog te krijgen. Zoals de bijeenkomst Nacht van de leraar, georganiseerd door de lerarenopleiding van de Universiteit Leiden waarin veel Leidse onderwijsinstellingen met elkaar in debat traden over de toekomst van de leraar.  

 
Praten leerlingen ook mee? 
“Voor de jeugd zijn er nog niet zoveel clubjes of ontmoetingsmomenten met de gemeente. Het is een groep die je niet heel snel in het zicht hebt.” Wellicht dat de taak ‘Duurzaamheid’ een thema is waarover hij de jeugd wil consulteren. “Hoe zorg je ervoor dat je de wereld mooi achterlaat? Of hoe ga je om met energie? Hoe regel je afval en zorg je voor groen in de stad?” 

Onderwerpen waarvan je mag verwachten dat ‘onze kinderen’ daarover wel wat in de melk te brokkelen hebben.  

 
Veel huiswerk 
Als wethouder was hij al eerder op het Stedelijk, maar nu ook als vader en ik vraag hem wat hij van de school vindt. “Het is een markant gebouw.” Daarmee doelt hij op locatie Athena. Maar alsof hij geen keuze wil maken vervolgt hij meteen: “Socrates is ook prachtig. Het is een totaal ander gebouw, met veel licht en modernistisch.”  
 
Als kind koos hij zelf voor het Bona en deed vwo-eindexamen. Hij bekent dat je als vader toch met een ander oor luistert. “Ik ben erg onder de indruk van de professionaliteit van de school. Mijn dochter heeft in korte tijd haar plek gevonden.” Heel voorzichtig geeft hij aan dat Bruggers wel veel huiswerk moeten maken. Ik zie hem zich afvragen of hij dat destijds ook had, of dat hij gewoon minder deed.  
 
“Als je kijkt naar de grote verschillen in de scholen van vroeger en nu, dan zie je dat we nu meer vanuit het kind kijken. Niet alleen als het gaat om sport, maar ook muziek, kunst en cultuur. Je leert nu echt méns te worden.” 

 

Interview en tekst: Claudia Zilkens


Reacties

30-03-2017

Alex

Mee eens, behalve een punt. Naast het "kinderen in beweging brengen", is de waarde van sport om kinderen te leren zichzelf te overwinnen, regelmatig hard werken, en de resultaten van dat harde werk zien in persoonlijke overwinningen.

Op basischool is vrijwel alle prestatie "goed"; op de middelbare is "goed" alles tussen de 6 en de 10. Hierdoor glijdt de lat al snel van 10 naar 6.

Op het sportveld, net als in het "echte leven", is het scherper: of je scoort en je wint, of niet. Als jij dag op dag hard traint, jezelf fysiek en mentaal inspant, je wil buigt naar je doel toe, dan bereik je het resultaat om trots op te zijn. Dit is de waarde van sport.