Mail de redactieMail de redactie

Snel naar

Rondom het klaslokaal

Dit voorwoord schrijf ik in de trein, een grijze...

USAgenda 2017-2018

Een overzicht van de leerlingactiviteiten dit...

Nieuw redactielid

De huidige leerling-redactieleden doen dit jaar...

Ideeën welkom bij de medezeggenschapsraad

In de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad...

Genomineerde roman van docente Nynke Smits

Dit jaar verscheen bij Primavera Pers de historische...

Plusklassen 2016-2017

Afgelopen jaar konden leerlingen in de onderbouw...

Romereis twee-punt-nul

De Romereis is al jaren onderdeel van het Stedelijk...

Jodelende dodo’s op Socrates

Klas 1A en 1C vielen dit jaar in de prijzen tijdens...

Interview raad van toezicht

De beide rectoren van Athena en Socrates vormen...

Toetsen

Een wervelwind van brugklassers waait door de...

-- Oproepen en mededelingen --

 

 

 

‘Het voelde hier gewoon goed’

Gepubliceerd op 03-07-2016

Jolisa van Leeuwen, eindexamen 2009

 

Haar ideale positie heeft ze al: coördinator van het Leidse Summer Jazz Festival. Directeur of producent van een landelijk bekend festival zou ook leuk zijn, evenals íets meer financiële zekerheid. 

Want Jolisa van Leeuwen koos na haar studie Leisure management voor de wereld van publieksevenementen, waarin het heel gebruikelijk is om te werken voor een kleine (vrijwilligers)vergoeding of minder. “Maar veel van mijn klussen als zzp-er had ik nooit gekregen als ik niet was begonnen met onbetaald werk.”

 

Haar werk als freelancer in de evenementen-business combineert ze met een betaalde baan als gehandicaptenbegeleider én met het maken van verre reizen. Met het eerste creëert ze een financiële back-up, met haar reizen voorziet ze in een andere levensbehoefte. “Het fijnste van reizen is dat je zoveel mensen ontmoet.”

 

Denkend aan het Stedelijk
“Toch de hal, de trappen en het standbeeld ertussen. Daar zat je in de pauzes, daar ontmoette je je vrienden; alle leuke momenten waren eigenlijk daar. Een prachtig pand, de mooiste school van Leiden. Toch?”

 

Keuze voor SGL
“Mijn oudere broer en zus zaten er ook, dus ik kende de school. Mijn tweelingzus en ik wilden per se niet naar dezelfde scholen. We hebben verschillende open dagen bezocht en gelukkig ging haar voorkeur uit naar het Bona, want ik wilde naar het Stedelijk. Waarom? Geen idee, het voelde er gewoon goed.”

 

Studie
“Ik wilde na de middelbare school gaan reizen in Zuidoost-Azië, daarom ben ik eerst een half jaar fulltime gaan werken in de gehandicaptenzorg. Daarna ben ik zeven maanden op reis geweest en in die tijd heb ik nagedacht over een vervolgstudie. Ik wist al dat ik niet per se een universitaire studie wilde doen, dat een hbo-studie waarin praktijk en theorie gecombineerd worden beter bij mij zou passen. Terug in Nederland heb ik me voor drie verschillende studies ingeschreven. Uiteindelijk werd het de Engelstalige hbo-opleiding leisuremanagement, omdat je daarbij kon kiezen voor eventmanagement. Dát wilde ik, bij voorkeur in de muziekwereld, en deze studie was de weg ernaartoe.”

 

Met gymnasium naar het hbo
“Ja, ik had het ook met havo als basis kunnen doen. Ik merkte op het hbo dat het leren me daar wel erg makkelijk af ging. In mijn tweede jaar ben ik daarom gestart met wo Geschiedenis ernaast. Ik vond de colleges heel interessant, maar het bleek qua tijdsbesteding niet te combineren. Toch heb ik geen spijt van mijn gymnasiumopleiding. Het vormt je, je krijgt er een brede basiskennis, leert nadenken en ook goed schrijven. Mijn kennis van Latijn kon ik gebruiken bij de cursussen Frans en Spaans die ik na mijn middelbare school deed, ter voorbereiding op mijn reizen.”

 

Onbetaald beginnen
“Wie iets wil met evenementen, moet zo snel mogelijk het werkveld in. Mensen ontmoeten, ervaringen opdoen, een eigen netwerk opbouwen. Dat is ook belangrijk omdat het in dit werkveld lastig is om aan betaald werk te komen. In het begin heb je nog geen ervaring, die doe je op met vrijwilligerswerk bij evenementen. Daarmee kun je laten zien wat je kan. Ik heb tijdens mijn studie al eigen evenementen opgezet en georganiseerd – zoals de mannenveiling tijdens het Glazen Huis in Leiden en de Nacht van De Kooi – maar ook heel veel onbetaald meegewerkt bij andere evenementen. Ik ben nu bijvoorbeeld productieassistent bij het Bevrijdingspopfestival in Haarlem. Een onbetaalde functie, waar ik destijds wel naar heb moeten solliciteren. En inmiddels heb ik daar bijvoorbeeld weer twee betaalde klussen uit gekregen.”

 

Summer Jazz Festival
“Ik ben begonnen als stagiaire en sinds 2016 heb ik een betaalde functie bij het Summer Jazz Festival in Leiden: coördinator van een team van tien vrijwilligers. Samen zijn we het jaarrond bezig om dit eendaagse muziekfestival neer te zetten. Tijdens het evenement zelf zijn er zo’n 300 vrijwilligers in touw, voor promotie en organisatie.
De intensiteit van het coördinatiewerk verschilt, in de weken voor het festival in mei maak je weken van vijftig uur, daarvoor en daarna ben je één of twee dagen per week ermee bezig. In de zomer heb je de afwikkeling en de evaluaties, in september gevolgd door de bedankborrel en dan start je alweer met de acquisitie van sponsors en vrijwilligers voor de volgende editie.”

 

Reizen
“Als het kan ga ik elk jaar een paar maanden weg, ben bijvoorbeeld nu net terug uit Marokko. Zeker als je alleen reist, ontmoet je heel veel mensen. Soms eet je met mensen die je vijf minuten daarvoor hebt ontmoet, of je besluit een paar dagen met elkaar op te trekken. Je leert mensen kennen uit andere werelddelen, waar het leven heel anders is. In Bolivia ontmoette ik iemand in de bus en we ontdekten dat ik veel meer van zijn land had gezien dan hij ooit zou zien. Daar had hij het geld en de tijd niet voor. Dat doet je wel beseffen hoe goed wij het hier hebben.” 

 

 

In 2026?
“Mijn ideale positie dan? Wat ik nu doe bij Summer Jazz of iets groters. Directeur of producent van een landelijk bekend festival, dat zou heel erg te gek zijn. Wel graag betaald, maar vast of tijdelijk contract maakt me niet uit. Als je eenmaal op zo’n positie zit, is het toch niet meer zo onzeker als het nu soms kan zijn.
Het liefst blijf ik werken combineren met reizen: in de zomer de festivals en vanaf oktober twee, drie maanden weg, dat zou perfect zijn. Want er zijn zoveel mooie plekken om te bezoeken, zoveel landen met een bijzondere geschiedenis. Afgelopen jaar reisde ik een maand door Colombia, waar je vijftien jaar geleden nog niet heen kon vanwege de drugsoorlog. Nu roepen de mensen je toe: bedankt dat je er bent!”

 

 

Interview en tekst: Carla van Elst